Technologia

technologia

 PREFABRYKOWANE KONSTRUKCJE DREWNIANE

ŁĄCZONE ZA POMOCA PŁYTEK KOLCZASTYCH

 

Płytka kolczasta (wielokolcowa, kolczatkowa, gwoździowa, ang. nail plate) jest nowoczesnym elementem łączenia konstrukcji drewnianych. Jest to płyta z blachy stalowej (ocynkowanej lub nierdzewnej) z wytłoczonymi w niej kolcami. Po wciśnięciu jej, za pomocą pras o dużym nacisku (od 18 do 50 ton) w drewniane elementy konstrukcji, łączy je ona na trwale.

 
 



 

W Europie nowa technologia przyjęła się w latach sześćdziesiątych najpierw w Szwajcarii, Norwegii, Belgii.   Rosła liczba producentów wiązarów i w 1976 powstały pierwsze europejskie zakłady płytek kolczastych (do tej pory importowanych z USA). System zdobywał sobie coraz większą popularność w budownictwie np. w  Szwecji w 1970r. w tej technologii wykonano zaledwie 1% więźb, w 1980 - już 40% a obecnie 99%. W Europie Środkowej system najszybciej przyjął się w Czechach, gdzie jego udział w rynku wynosi obecnie 55%.
Dla zobrazowania popularności technologii warto podać, że np. w 5-milionowej Danii produkuje się rocznie ok. 350.000 wiązarów, zużywając przy tym 2000 ton płytek. Poza Europą i Ameryką Północną, konstrukcje wykorzystujące płytki kolczaste są stosowane powszechnie w regionie Afryki południowej, w Azji Płd.-Wschodniej i Australii.

            Podstawową zaletą kolczastych płytek łącznikowych jest ich zdolność łączenia elementów tarcicy w jedną płaszczyznę, gwarantując przy tym dużą siłę połączeń o niezmiennej i przewidywalnej wytrzymałości. W przeciwieństwie do stali, betonu i tworzyw sztucznych, łączenie elementów tarcicy w celu uzyskania ekonomicznych połączeń o dużej sile zawsze było problemem. Tarcica jako materiał konstrukcyjny ma znakomitą relację wytrzymałości do wagi. Jest łatwa do stosowania na placu budowy. Jednakże konstrukcje z tarcicy często nie mogły osiągnąć pełni możliwości jaki daje materiał z powodu relatywnie słabych połączeń. Płytki łącznikowe MiTek działają w specyficzny sposób, równomiernie przejmując obciążenie z jednego elementu i przenosząc je poprzez łącznik na stykający się z nim drugi element. Ponieważ poprzez łączniki MiTek unika się koncentracji naprężeń, często występujących przy połączeniach gwoździowych i klejonych, w wielu przypadkach jest możliwe uzyskanie połączeń tak mocnych jak sama tarcica. W ten sposób, na projekt większy wpływ ma wytrzymałość samego materiału konstrukcyjnego - tarcicy, niż minimalnych jego odcinków odpowiednich do połączeń. Inną zaletą wynikająca ze sposobu działania płytek łącznikowych MiTek to fakt, że z uwagi na przenoszenie obciążenia przez wiele zintegrowanych kolców, na wytrzymałość nie wpływają w niekorzystny sposób małe miejscowe wady drewna.

W wyniku wyczerpujących testów otrzymano parametry, które przy zastosowaniu właściwych współczynników bezpieczeństwa, zapewniają wiarygodną informację projektową. Jeżeli odpowiednio wykorzysta się dane dotyczące połączeń i zastosuje tarcicę sortowaną pod względem wytrzymałościowym to wiązary dachowe mogą być tak zaprojektowane aby precyzyjnie odpowiadały indywidualnym potrzebom projektu. W ten sposób mogą być produkowane wiązary o dającym się przewidzieć zachowaniu i wysokiej efektywności.

 Płytki kolczaste służą nie tylko do produkcji  wiązarów dachowych lecz mają wiele innych zastosowań - między innymi: 

1. Konstruowanie drewnianych szalunków (przy wiaduktach, mostach autostradowych itp.)

2. Łączenia elementów drewnianych "na długość" np. przy szkieletach domów drewnianych


Szkice wiązów

wiązar attykowy

 

attykowy na istniejącym stropie

 

wiązar typu Fink

wiązar łukowaty

 

wiązar Mansarda

 

wiązar nożycowy

 

wiązar płaski

 

wiązar płaski niesymetryczny